Zoë van de bibliotheek Herveld/Andelst snapt mensen met NAH wel

Tijdens het NAH-café in Herveld/Andelst maakten we kennis met Zoë Posthumus. Als Klantadviseur Bibliotheek Gelderland Zuid kwam ze ons informeren over wat de bibliotheek kan betekenen.

Lezen is belangrijk bij herstel van hersenen en in de bibliotheek zijn veel mogelijkheden om passend te lezen!
Bibliotheek aan huis is voor iedereen die niet zelf naar de bieb kan komen. Vrijwilligers brengen de materialen, dat kan ook een eigen vrijwilliger zijn. Mail: aanhuis@obzg.nl of bel 024 327 49.
Je kunt alle boeken ook via een overzichtelijke app bestellen of via de website: per computer in de catalogus. Of kijk eens bij Passend Lezen wat mogelijk is. Er zijn luisterboeken, boeken in makkelijke taal en grote letterboeken te leen.
Mensen met NAH vinden de bibliotheek met al die titels en kleuren, al die kasten vaak veel te druk. De bieb kan mensen helpen met het uitzoeken van een boek, soms per genre zodat je niet de hele bieb door hoeft. Ook is er hulp mogelijk bij het uitzoeken en bij het reserveren van bibliotheekboeken.

Verder biedt de bieb nog veel meer zoals computercursussen voor beginners, of een cursus werken met de digitale overheid (zoals DigiD). Het advies is om in je eigen bibliotheek een keer binnen te lopen als er een medewerker aanwezig is. In Herveld is Zoë op dinsdag en vrijdag van 11 -13 uur aanwezig. Kijk voor alle informatie op de website www.obzg.nl

“Weet jíj wat NAH is?”

Een standaardvraag van ons tijdens een NAH-café aan een professional is: “Weet jíj wat NAH is?”
Tot onze verrassing vertelde Zoë zelf NAH te hebben overgehouden aan een fors auto-ongeluk. Ze vertelde daarom ook heel blij te zijn dat juist zíj degene was die uitgenodigd werd om in het NAH-café iets over de bibliotheek te komen vertellen.
Ze vertelde een voor andere mensen erg herkenbaar verhaal zoals het vooral willen voortzetten van haar leven na dat ongeluk. Er was na het ongeluk een zorgteam dat haar lichamelijk en mentaal weer op de rit heeft geholpen.
Achteraf denkt ze te weinig tijd voor revalidatie en herstel te hebben genomen. Altijd maar willen doorgaan, ontkennen van haar grenzen en beperkingen. Ze heeft nog steeds te maken met plots opkomende vermoeidheid, emoties, te weinig energie of niet op woorden kunnen komen.
Werk: Zoë maakte destijds haar opleiding af (onderwijs) maar ze werkte ook al bij de bibliotheek. Ze heeft ervoor gekozen om, in verband met de drukte in een klas, niet meer te gaan werken in het onderwijs. Omdat ze al een baantje had bij de bibliotheek en er een vacature vrijkwam, kon ze vrij makkelijk daar aan de slag. Deze baan past simpelweg erg goed bij wat ze op dit moment kan.
Onbegrip: “Mijn vrienden konden eerst moeilijk begrijpen wat er precies aan de hand was, maar nu we het vaker hebben besproken zijn zij juist heel begripvol en geduldig. Ze begrijpen het altijd wanneer het mij last-minute niet lukt om aan te sluiten of wanneer ik bepaalde situaties liever ontloop. Hoewel zij het natuurlijk nooit helemaal kunnen begrijpen, denk ik wel dat door gesprekken te voeren we veel begrip voor elkaar hebben gekregen.”