Op zaterdag 18 april gingen Peter en ik weer naar de Veine Dagen in de Jaarbeurs Utrecht. Omdat het vorig jaar lastig was om goed aan te komen bij de Jaarbeurs door wegomleggingen gingen we op tijd weg in onze auto. De reis ernaartoe verliep goed, geen files. Toen we in de buurt van de Jaarbeurs kwamen zochten we de parkeerplaats die door Veine Dagen was aanbevolen voor houders van de gehandicaptenparkeerkaart. Deze konden we niet vinden en bleek niet beschikbaar. Na veel omrijden kwamen we een half uur later aan bij de normale parkeergarage.

Zo dicht mogelijk bij de ingang stapten we uit. We liepen (ik reed in de rolstoel) naar de lift om naar beneden te gaan. Daar stond een heel lange rij met mensen in allerlei soorten rolstoelen, krukken, rollators met hun familie, vrienden of begeleiders. Dit gaat lang duren, dachten wij. Na een half uur, het schoot niet op, waren er mensen voor ons die inmiddels erg nodig naar de wc moesten. Nog wat later zagen we dat mensen in rolstoelen de trap af naar beneden werden gedragen en anderen die allerlei gevaarlijke toeren moesten uithalen om de trap af te kunnen. Dit was echt niet leuk! Gelukkig hoefden wij niet erg nodig, anders had ik het niet geweten…

Na drie kwartier konden Peter en ik eindelijk in de niet al te grote lift naar beneden gaan. Nu toch maar snel een aangepaste wc voor mij zoeken. Die waren dus állemaal bezet. Een medewerker die er stond wees mij op de mobiele toiletten van Fokus die er ook stonden. Hij vroeg of ik hulp nodig had. Ik bedankte hem vriendelijk. Toen zei hij dat er ook wel een vrouw aanwezig was om mij te helpen. Helaas was de toiletruimte heel nauw en er was maar aan één kant van de muur een beugel. Niet erg gemakkelijk.

Gelukkig zagen we daarna wel een aantal dingen in de grote hallen die onze aandacht trokken. Het Wheelchair Skills Team was aan het oefenen met rolstoelers om beter om te gaan met lastige situaties in het dagelijks leven als je in een rolstoel rijdt: het oefenen bij drempels, stoepen, stoepranden, hellingen en andere dingen. Er stond een helling en er lagen planken. Er waren al mensen die daar flink bezig waren. (Het zou ook wel iets voor mij zijn geweest om hiermee te oefenen. Ik ben er niet erg handig in. Maar ik was in mijn kleine scootmobieltje…).

Peter vroeg aan de man die het begeleidde of ze ook een keer kunnen komen in Elst, voor een demonstratie voor SGO. Dat kan zeker!

We gingen verder. We kwamen langs de stand van A tot Z reizen. Zij organiseren zorgvakanties, rolstoelvriendelijke reizen en cruises op maat. Bij dit bedrijf  hebben Peter en ik een cruise geboekt naar Engeland, Schotland en Ierland. Nu zagen we bij de stand de vrouw met wie we telefonisch contact hebben gehad voor informatie. Het was erg leuk om haar nu in het echt te zien en om nog wat vragen te kunnen stellen. Zij gaat ons begeleiden in Rotterdam bij het vertrek.

Een eindje verderop kwamen we Mark tegen. We kennen hem al jaren. We hebben hem op Facebook, maar in het echt zien we hem zelden. Hij woont niet bij ons in de buurt. We hebben even bijgekletst.

Al vrij snel hadden we alles wel gezien. Er was ook veel hetzelfde als vorig jaar. Maar toch handig om wel te gaan.

Marianne te Dorsthorst