Het werkzame leven van een hulphond stopt bij de leeftijd van 10 jaar. Mijn huidige hulphond wordt in september 10 jaar en moet dan met pensioen. Het werk dat een ADL-hulphond doet is fysiek soms best zwaar en met 10 jaar is een hond al redelijk oud. Vanaf de leeftijd van 8 jaar wordt er langzaam toegewerkt naar een vervangende hulphond. Tijdens de jaarlijkse test wordt er extra goed gekeken of de hond nog comfortabel is tijdens het werken en of het medisch ook nog verantwoord is. Een jaar later is het gesprek serieuzer en wordt er geïnventariseerd wat de wensen zijn, wat de nieuwe hond moet gaan doen maar ook wordt besproken of je met een pup wilt starten of met een ietsje oudere hond. Dan begint ook het zoeken naar een pup. Veel fokkers haken af als ze horen dat het de bedoeling is dat de pup in opleiding gaat tot hulphond. Ik ben uitgemaakt voor dierenmishandelaar. Voordat de hond hulphond is, is er een opleidingstraject. Wij kozen ervoor om de hond zo snel mogelijk in de woonsituatie op te nemen, als onderdeel van het gezin.
Wij waren op zoek naar een Golden retriever pup van ca 8-9 weken, het liefst een teefje. Ik heb immers al een Golden retriever teefje en ook de honden moeten een klik met elkaar hebben. Zoals gezegd viel het niet mee om echt contact te krijgen met een fokker. Naast de websites van de fokverenigingen kijk je onbewust ook op Marktplaats. Het doet mij wel wat als die hondjes daar aangeboden worden, het gaat immers om een levend dier en niet om een fiets bijvoorbeeld.
Op een gegeven moment viel mijn oog op een advertentie, een Golden retriever teefje van 10 maanden zoekt een gouden mandje. Wijs geworden door de ervaringen met de fokkers, eerst de advertentie doorgestuurd naar de hulphondenschool Novi-Click, wat denk je, zal ik informatie inwinnen. De informatie kwam zeer snel, het hondje moest diezelfde avond weg. Na een hele dag overleggen zijn we ‘s avonds wezen kijken en uiteindelijk is Mees die avond met ons mee naar huis gegaan. Een echt achtergrondverhaal hebben we niet van haar, we hebben goed gekeken naar wat zij zelf liet zien. Het betekent dat wij ons bewust waren dat er redenen konden zijn dat ze niet kon starten met de opleiding.
Na twee weken is er door de hondenschool een gedrags- en socialisatietest gedaan en zijn we naar de Elster markt gegaan. Voor deze test was ze geslaagd. Hobbel 1 is genomen. De volgende hobbel (nummer 2) is een lichamelijk onderzoek bij de dierenarts, op leeftijd van 12 maanden. Deze hobbel was ook goed. Daarna volgden de foto’s van de heupen en de ellebogen en een oogonderzoek. Dat betekende een middag naar de universiteitskliniek in Utrecht. Wij begonnen met het oogonderzoek en daar kregen we al snel te horen dat alles goed was. De röntgenfoto’s van de heupen en ellebogen hadden wat administratieve voeten in de aarde maar ook daar kon uiteindelijk een vinkje achter gezet worden. Het laatste vinkje was de machtiging van mijn eigen zorgverzekering. Over het algemeen gaat dat met een vervangende hulphond wel soepel, en uiteindelijk werd het geregeld.
Dan besef je dat je echt kunt starten met de hond die je al twee maanden in huis hebt. Twee maanden waarbij de liefde voor dit hondje nog in het hoofd zat en nu voluit mag landen. Dan wordt er door de hulphondenschool gekeken welke instructeur bij jou past en daar maak je kennis mee. Er was direct een klik om samen deze reis te gaan maken, de reis om Mees op te leiden tot hulphond. Over deze reis zal ik een volgende keer meer vertellen.
Hetty Wieringa