Mijn weg naar het rijbewijs
Voor veel mensen is autorijden heel gewoon. Voor mij is het veel meer dan alleen leren autorijden. Het betekent vrijheid, zelfstandigheid en de kans om minder afhankelijk te zijn van anderen.
Door een lichamelijke beperking verloopt mijn weg naar een rijbewijs anders dan die van de meeste mensen. Er moesten eerst verschillende stappen doorlopen worden voordat de rijlessen zelf konden beginnen. Dat was best spannend, omdat ik niet wist wat er te verwachten was.
Een belangrijke stap was het invullen van de gezondheidsverklaring bij het CBR. Na het bericht dat deze was goedgekeurd, voelde ik vooral opluchting. Het gaf het gevoel dat de droom om ooit zelfstandig auto te rijden weer een stap dichterbij was gekomen.
Nu is het wachten op de volgende stap: de rijtest. Tijdens deze test wordt bekeken hoe ik het beste kan autorijden en of er aanpassingen aan de auto nodig zijn. Natuurlijk is ook dat spannend. Er gaat van alles door mijn hoofd en de grote vraag is hoe het zal verlopen. Tegelijkertijd heb ik er vertrouwen in en is het een kans om te laten zien wat ik wél kan.
Het is fijn om ervan te dromen straks zelf achter het stuur te zitten. De gedachte gewoon zelf te kunnen bepalen wanneer je ergens naartoe gaat, zonder altijd afhankelijk te zijn van anderen is heel prettig. Dat lijkt misschien iets kleins, maar voor mij zou dat een enorme stap zijn. Het zou me niet alleen meer vrijheid geven, maar ook meer zelfvertrouwen.
Misschien is mijn weg naar het rijbewijs langer dan die van anderen, dat kan best zo zijn. Toch laat ik mij daardoor niet tegenhouden. Elke stap op de weg, hoe klein ook, brengt het doel dichterbij. Het rijbewijs is er nog niet, maar de reis is begonnen. En ik geloof dat de dag waarop ik zelfstandig achter het stuur zit, elke stap en elk moment van wachten meer dan waard zal zijn.
Rachida Stroet
Voorzitter SGO